(On)Begrip vanuit je omgeving.

Toen ik te horen kreeg dat ik reuma had ben ik erg geschrokken. Ik had al heel lang een vermoeden dat dit zo was maar om dan ook de daadwerkelijke diagnose te krijgen is dan toch wel even schrikken.

Ik heb huilend mijn vriend opgebeld om het te vertellen. Hij is eerder vanuit zijn werk naar huis gekomen en we hebben er samen over gepraat en uiteraard was hij heel begripvol.

In de weken erna heb ik het voorzichtig aan mijn omgeving verteld. Het grootste deel van mijn familie en vrienden toonden begrip en hebben me veel steun gegeven en ook op het werk ontving ik meer begrip dan ik in de eerste plaats verwacht had.

Had ik al gezegd dat ik de beste baan ooit heb? Ik ben facilitair medewerker op een middelbare school in Amsterdam en ik maak met die pubers elke dag weer wat anders mee. En geloof me kinderen kunnen zo galant zijn als ze zien dat je niet lekker bent of even moeilijk loopt. Ze zijn zo behulpzaam! Ik vond het wel lastig om dit aan kinderen uit te leggen maar uiteindelijk ben ik blij dat ik ook tegen hen eerlijk ben geweest.

Mijn collega’s zijn tot op de dag van vandaag ontzettend lief en begripvol. Inmiddels kan ik alweer een stuk meer dan 4 maanden geleden maar nog niet alles. Sommige collega’s hoeven dan maar te zien dat ik met een doos loop te struggelen en dan bieden ze direct hun hulp aan, een gaatje boren, iets dat mij niet meer lukt, geen probleem dan doen ze het zelf. Ik mag geloof ik echt in mijn handjes knijpen met zo’n geweldige werkplek en zulke fijne collega’s.

Wat me dan ook echt verbaasde was dat er toch mensen waren die veel dichter bij mij stonden dan mijn collega’s of zelfs vrienden die totaal niet wilden begrijpen wat er precies aan de hand was en die dan niet de moeite namen om contact met mij op te nemen om ernaar te vragen. Deze mensen hebben echt hele lelijke dingen over mij gezegd en dat heeft me heel veel verdriet gedaan, uiteindelijk is het hun verlies. Tot op de dag van vandaag hebben ze geen contact met mij opgenomen of excuses gemaakt voor hun gedrag.

Ik heb besloten dat ik mij niet druk ga maken om mensen die vinden dat ik me aanstel of die niet eens de moeite nemen om te vragen wat er nou precies aan de hand is en wat dit betekend. Deze mensen willen het helemaal niet weten dus waarom zou ik mijn energie in die negativiteit stoppen?

Ik focus me op de positieve dingen en de mensen die wel graag in mijn omgeving willen zijn zonder medelijden te hebben of nare dingen te zeggen. Er zullen altijd mensen zijn die je willen neerhalen, ook al ben je kerngezond en leef je een goed leven. Dat is hun probleem en niet het mijne.

Hebben jullie ervaring met dit soort onbegrip en hoe ga je daarmee om? Laat je het je dag verpesten of laat je het van je rug glijden? Ik ben benieuwd naar jullie reacties.

Liefs Dalia

Follow my blog with Bloglovin

2 Comments

  1. Isabelle de Gooijer

    Hoi Dalia,
    Terwijl ik jouw blogpost lees dan voel ik met je mee hoe rot het moet zijn als mensen/vrienden om je heen geen begrip hebben getoond, terwijl dit zo moeilijk voor jou is. Zoals ik op instagram wel eens verteld heb, ben ik er sinds eind vorig jaar achtergekomen dat ik een chronische darmziekte heb en is het heel moeilijk geweest. Gelukkig waren vrienden heel begripvol, maar waren collega’s bijvoorbeeld heel erg sceptisch. Als ik dan niet fysiek ergens bij aanwezig kon zijn ivm klachten (ik moest thuis werken) dan kreeg ik al gauw suggestieve vragen alsof ik niet echt ziek was (het is immers een onzichtbare ziekte, je ziet het niet aan mijn gezicht oid). Ik heb het hier ook moeilijk mee gehad, want het is zo oneerlijk en moeilijk te accepteren. Dus ja, ik denk dat ik me wel wat kan inleven in hoe het gevoeld moet hebben. Alleen als het echt mijn vrienden waren, dan zou dit mij nog veel meer raken. Goed dat je dan ook voor jezelf kiest en je komt er op de harde manier achter wie je échte vrienden zijn…
    Liefs,
    Isabelle (van @fitmetisabelle)

    Liked by 1 persoon

    1. Dalia

      Hi Isabelle, bedankt voor je liever reactie!
      Het is inderdaad heel moeilijk voor me geweest, vooral omdat de onbegrip ook bij een klein deel van mijn familie zit en dat steekt!

      Zoals je zegt is het moeilijk als mensen je niet begrijpen, vooral omdat je het inderdaad niet altijd kan zien aan iemand!

      Gelukkig krijg ik vanuit mijn directe omgeving veel steun en het klinkt misschien raar maar ook door mijn volgers op Instagram voel ik mij begrepen, gesteund en gemotiveerd!

      Dank je voor jou lieve berichtje!

      😘💕

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s