Werken in het onderwijs, luizenbaan met lekker veel vakantie? Echt niet!

Vandaag wil ik het even hebben over een misvatting die mensen naar mijn idee hebben als het gaat over werken in het onderwijs.

Ik ben inmiddels al 6 jaar werkzaam in het onderwijs waarvan 3 jaar op de Hogeschool van Amsterdam en 3 jaar op middelbare school. Inmiddels zit ik in mijn 4e jaar en werken met pubers is ontzettend leuk maar ook best wel zwaar.


Zodra ik mensen vertel dat ik op een school werk, krijg ik altijd direct te horen “oh wat een luizenbaan met al die vakantie die je hebt, ik wou dat ik dat had” Natuurlijk is zoveel vakantie lekker maar, wat vaak niet beseft wordt is dat de docenten vaak in hun vakantie bezig zijn met voorbereidingen voor hun nieuwe lessen, toetsen nakijken, etc. Oftewel, zij zijn ook in hun vakantie vaak aan het werk en daar worden ze niet voor betaald. Nu begrijp ik wel waarom mensen dat zeggen hoor, ik zei het zelf ook altijd maar toch als je eenmaal in het onderwijs zit dan begrijp je het wel, het is moeilijk uit te leggen maar ik ga het wel proberen.

Ik ben facilitair medewerker dus ik heb geen werk dat ik nog moet doen in de vakantie. Wel kan ik je vertellen dat het werken op een school geestelijk enorm uitputtend kan zijn.

tempImageForSave(1)Voor de mensen die kinderen hebben en een hele dag met hen doorbrengen, corrigeren, gesprekken voeren, stimuleren, eigenlijk opvoeding, jullie weten hoe je je voelt na een hele dag met je kinderen bezig te zijn geweest, moet je je eens voorstellen dat je de hele dag bezig bent met 600 leerlingen, die de hele tijd door elkaar heen schreeuwen, brutaal of verdrietig zijn, die even gezellig willen kletsen en ga zo maar door.

Op (onze) school ben je dagelijks bezig met zo’n grote groep leerlingen. Pubers welteverstaan, op een leeftijd die toch best moeilijk is. Je bent de hele dag door leerlingen aan het aanspreken, corrigeren, etc. En dan heb ik het nog niet eens over wat er allemaal gesloopt wordt, hoe de kinderen zich gedragen in de pauzes, etc. Eigenlijk krijg je gewoon de hele dag door allerlei pulsen, geluidspulsen en visuelepulsen. En je moet de hele tijd maar dan ook echt de hele tijd opletten. Tegen het eind van de dag ben ik echt doodmoe van het werk waar ik o zo van houd!

IMG_5161Geloof me ik ga met heel veel plezier naar mijn werk maar na 8 weken werken en ben ik wel echt toe aan vakantie en de eerste twee dagen doe ik dan ook meestal weinig tot niets omdat ik even moet bijkomen.

In mijn functie is het wel fijn dat ik in tegenstelling tot de docenten ook wel echt vrij ben als ik vakantie heb.

Werken in het onderwijs is fysiek minder zwaar, ondanks dat je de hele dag op je benen staat (tenzij je facilitair bent en nog allerlei andere werkzaamheden doet) maar geestelijk wel zeer uitputtend. Ondanks dat zitten er ook heel veel leuke aspecten aan mijn baan, geen dag is hetzelfde en die kids doen en zeggen soms de meest vreemde dingen (ik schiet vaak thuis nog in de lach om iets wat overdag gebeurde) en ik vermoed dat elke medewerker op een middelbare school wel zo over denkt. Even een voorbeeld, dit is vorig jaar echt gebeurd: Midden in de winter kijk ik na de pauze naar buiten en zie ik twee leerlingen die heb bouwterrein naast ons gebouw betreden hebben (braakliggend grond waar een laag ijs op gevormd is) 1 heeft zijn trui uitgetrokken en ligt vrolijk op het ijs de rollen en zijn vriendje deed mee. Bij het “boos” naar binnen halen van deze jongens en hen te hebben gewezen op spijbelen, niet op het schoolplein zijn, verboden terrein te hebben betreden en de vraag wat hen bezielde kreeg ik te horen “ maar we wilden graag op het ijs juf”. Probeer dan maar eens om niet te lachen, dat is bijna onmogelijk. Naderhand heb ik er ook echt met een collega kostelijk om gelachen. Dit soort dingen gebeurt regelmatig en ik zou er echt een heel boek over kunnen schrijven.

Tot nog toe is dit de meest dankbare baan die ik ooit heb gehad. De leerlingen zijn leuk en ook de collega’s zijn leuk en je krijgt niet altijd alleen maar het negatieve maar ook juist het positieve te horen.

Ik zou mijn baan overigens voor niets willen ruilen hoor! Ik bedoel waar ga je nou in de pauze met kinderen touwtje springen of een dagje eropuit voor een opdracht. Ik mag zelfs soms mee op excursie! Superleuk!

Liefs Dalia
Follow my blog with Bloglovin

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s